در عصر حاضر، آشنایی توده مردم ایران با موسیقی بومی نقاط مختلف، مدیون رادیو  و سپس بازخوانی های برخی خوانندگان آشنا به موسیقی شهری است. در این میان نمی توان نقش ارزنده معدود پژوهشگران موسیقی بومی نظیر خانم فوزیه مجد و محمد رضا درویشی را نادیده گرفت. منتهی باید توجه داشت که تلاش های ایشان بیشتر مورد توجه اهل فن قرار می گیرد و عموم مردم را آنچنان بهره ای نیست. به همین دلیل افرادی چون خانم سیما بینا که هم دارای خاستگاهی قوی در حوزه موسیقی بومی هستند و هم به چند و چون موسیقی شهری آشنایند، در سطحی بسیار فراگیرتر توانسته اند موسیقی بومی نقاط مختلف ایران را در شکل محدودی معرفی کنند.

سیما بینا با اصلیت بیرجندی و تربیت چند فرهنگی، در طول بیش از سی سال نمونه های زیبایی از موسیقی خراسان را با همکاری هنرمندانی چون فرامرز پایور، محمد علی کیانی نژاد و حمید متبسم به مردم ایران ارزانی داشت. علاوه بر این وی با علاقه وافری که به ترانه های دیگر نقاط ایران داشت، کم کم نمونه هایی از آهنگ های لری، شیرازی، بختیاری و اخیراً مازندرانی را نیز بازخوانی کرد. گر چه نمونه خوانده های غیر خراسانی اش فاصله محسوسی با دیگر آثارش دارند. از جمله ترانه های مازندرانی او که نشانی از تحریرهای مواج موسیقی مازندرانی در آن نیست. با این حال کارش همیشه جالب و شنیدنی است.

ترانه مازندرانی بانوجان با صدای سیما بینا را گوش کنید

سیما بینا را از منظری نمی توان یک خواننده تمام عیار بومی به حساب آورد. زیرا خوانش آوازهای محلی از هر بوم به بوم دیگر تفاوت بسیار دارد و کمتر هنرمندی می تواند نقش چند فرهنگ متفاوت را بر عهده بگیرد. اما با نگاهی دیگر وی یک خواننده شهری هم نیست. یعنی لحنی که در صدای امثال بنان، شجریان، حمیرا و پریسا شنیده می شود، در محلی خوانی های خانم بینا نیست. می توان گفت او خواننده ای میانه است که آوازها و ترانه های محلی ایران را به گونه ای می خواند که نظر مساعد دو طیف شنونده را برآورده سازد. نخست شنوندگان بومی و آشنا به این نوع موسیقی و دیگر شنوندگان غیر بومی که تقریباً چیزی از موسیقی وی نمی دانند. بی گمان اگر فعالیت های سی ساله این بانوی هنرمند نبود، میزان آشنایی توده مردم ایران با موسیقی بومی هموطنان خود در دیگر نقاط خیلی خیلی کمتر از سطح فعلی بود. خود نگارنده نخستین بار ترانه شیرازی "ای دل بلایی دلبر" را در سن هشت سالگی از حنجره این هنرمند محبوب شنیده است. اتفاقی که احتمالاً در علاقه مندی من به این نوع موسیقی تأثیر زیادی داشته است.

ترانه های برو های نشو با صدای سیما بینا را گوش کنید

ترانه زمستون با صدای سیما بینا را گوش کنید

در یک نگاه کلی قوی ترین خوانش های سیما بینا مربوط به موسیقی خراسان است. او در بازخوانی نوعی از موسیقی بومی که اصطلاحاً ترانه می نامیم، بسیار موفق بوده و باعث شده است تا علاقه مندان بیشتری به کشف و بازخوانی این نوع موسیقی روی آورند. در عین حال وی خواننده توانمند تصانیف موسیقی دستگاهی نیز می باشد. ولی محلی خوانی هایش باعث شده اند که آن وجه از فعالیت هایش دیده نشوند. سیما بینا همین اینک در آلمان می زید و گهگاه سری به زادگاه می زند. از جمله تابستان 86 که در جمع همشهریان بیرجندی اش در تالار وحدت ظاهر شد و بسیار مورد استقبال قرار گرفت. این واژه بسیار را می توان از شدت عصبانیت نگهبانان تالار وحدت برداشت کرد که در حدود یک ساعت مشغول بیرون راندن مردم مشتاق از محوطه تالار بودند!  

منبع : http://hooshang-samani.blogfa.com