چندی پیش طی یک مقاله مفصل به شرح حال زندگی رودریگو و آثار به جا مانده از وی پرداختیم حال نگاهی داریم به یکی از مشهورترین آثار این هنرمند اسپانیایی، فانتزی برای یک جنتلمن .

کنسرتو آندالوس برای گیتار و فانتزی برای یک جنتلمن .

فانتزی برای یک جنتلمن در سال 1954 توسط رودریگو برای آندرس سگوویا نوشته و به او تقدیم گردید.جنتلمن در این فانتزی کسی نیست جز آندرس سگوویا . تم هایی که در این قطعه مرتباً شنیده می شوند برگرفته از رقص های کوتاهی هستند که توسط گاسپار سانز آهنگساز برجسته اسپانیایی قرن 17 برای گیتار نوشته شدند.

موومان های این فانتزی دقیقاً با هم اسامی اصلی که مربوط به آثار گاسپار سانز هستند شکل گرفتند:

1-Villano y ricercare
2-Espaٌoleta e fanfare de la caballerيa de Nلpoles
3-Danza de las hachas
4-Canario

رودریگو این تم ها را گرفت و آنها را برای گیتار و ارکستر تنظیم نمود و آنها را گسترش داد تا بتوانند بیش از 20 دقیقه موسیقی خلق نماید.

در بخش اول از موومن اول (villano) تم های گاسپار سانز مرتباً تکرار می شوند که البته رودریگو هر بار با ایجاد تغییرات در آنها از کسالت آور بودن آنها جلوگیری می کند.

این موسیقی همچنین به شکل ظرافت مندانه به تم هایی که در موومان های بعدی به کار رفته اند اشاره می کند. دومین بخش این فانتزی (ricercare) بر آثار فرم فوگ ساخته شده است چرا که فرم ریچرکار در قرن 17 نوعی فوگ به شمار می رفت.

در موومن بعدی اسپا التدا که اندوهگین است ظاهر می شود و با حالات خوشبینانه با      Fanfare for the Cavalry of Naples  مقایسه می شود.

سپس اسپا التدا  می آید تا موومان خاتمه یابد. در موومان بعدی دانز د لاس هاچاس خلق و خوی  قطعه تغییر می یابد. این موومان کوتاه و سرزنده در واقع در نقش یک اینترلود ظاهرمی شود و اندوهگین ترین بخش فانتزی را به موومان با نشاط همچون کاناریو ربط  می دهد که موومان پایانی این اثر را تشکیل می دهد.

کاناریو که نام موومان پایانی این فانتزی را تشکیل می دهد. محبوب ترین قسمت این است که بارها در قطعه کاناریوس آثار گاسپار سانز شنیده شده. کاناریوس به معنای کاناری یا در فارسی قناری است. موسیقی این بخش بر گرفته از یک نوع رقص مردمی در جزایر قناری است اما از طرفی دیگر می توان آن را بر گرفته از صدای بلند پرندگان جزایر قناری دانست که به سمت آخرت در حرکت است.

فانتزی برای یک جنتلمن به عنوان یکی از زیباترین و در عین حال مشکل ترین آثار برای گیتار و ارکستر شناخته می شود که امروزه در بسیاری از مسابقات بین المللی گیتار و همین طور   کنسرت های گوناگون توسط نوازندگان چیره دست اجرا می شود.

آنها اجرای این فانتزی در تاریخ گیتار ایران به سال 1383 در کاخ نیاوران بر میگردد که توسط ارکستر گیتار ایرانیان و با تکنوازی بی نظیر و بی نقص پدرام فلسفی نوازنده برجسته گیتار کلاسیک مقیم آمریکا اجرا شد.   

امیدواریم در آینده شاهد اجرای این فانتزی توسط دیگر نوازندگان مطرح کشورمان در ایران باشیم.
برای آشنایی با رودریگو به لینک های زیر مراجعه نمایید:

 منبع : سايت هنر و موسيقي