ترمولو بر پایه ضربه های انگشت p  که نت باس را می نوازد و به دنبال آن نت های زیرتر توسط انگشتان  i m a نواخته می شود شکل می گیرد. زمانی که این تکنیک با سرعت بالا اجرا شود گوش شنونده را فریب داده و این تصور را به شنونده می دهد که ملودی در نت های زیر شنیده می شود به طور مثال:

 Example 1 (excerpt from Tàrrega s Recuerdos de la Alhambra(

در نمونه ای دیگر که در زیر مشاهده می کنیم ممکن است شنونده با ملودی در نت های باس مواجه شود:

 Example 2

گیتاریست مکزیکی خسوس سیلوا (Jesùs Silva) در زمان حیاتش تمرینات جالبی برای کسب مهارت در این تکنیک ارائه داد. از هنرجویانش می خواست که گامهای مختلف را به شکل ترمولو اجرا کند. به عنوان مثال گام  دوماژور را در زیر می بینیم:

Example 3

با اجرای ترمولو روی یک نت و با دقت زیاد گوش دادن به آن هنرجو قادر خواهد بود به شکلی واضح تر کیفیت صدای تک تک نت های اجرا شده را بشنود و همچنین هرگونه اشکال ریتمیک را کنترل کند.

این تمرین در ابتدا باید با سرعت بسیار پایین و با صدای برابر نت ها با یکدیگر اجرا شود.بعد از کسب مهارت لازم هنرجو می تواند تحت نئر استاد خود سرعت را کم کم بالا ببرد.

مثالی که در زیر قرار گرفته تمرینی است متعلق به مدرسه گیتار تارگا که به هنرجو این امکان را می دهد که تغییر سیم ها را حین اجرای ضربات ترمولو بدون هیچ مشکلی انجام دهد:

Example 4

جالب است بدانید که  آندرس سگوویا ترمولو را از طریق اجرای آرپژ روی یک سیم یاد گرفت. ولادیمیر بوبری (Vladimir Bobri) در سال 1948 مقاله ای در مورد ترمولو از زبان سگوویا  نوشت و در آن به این نکته اشاره داشت که سال ها پیش نوازندگان به اجرای سریع آرپژ پرداختند تا جایی که به مهارت کافی دست یافتند و شروع به تمرین ترمولو نمودند.

ترمولو باید صدایی صیقل مانند و آوازگونه را ایجاد نماید. خسوس سیلوا در گفته های خود اغلب تاکید دارد بر تولید صدایی پخته و موقربا ستفاده بیشتر از ضربه های گوشت دست تا ضربه های ناخن ها. به همین دلیل طول ناخن ها نباید بیش از حد باشد.

بسیار مهم است که انگشتان دست راست روی سیم ها قرار گیرد، سیم ها را نوازش کنند نه این که با یک حرکت اغراق آمیز پرواز کنند!

سیلوا نوازنده مشهور مکزیکی به هنرجویانش توصیه می کند که انگشتانشان را در حالت         بی وزنی قرار داده و سبک بنوازند.

ترمولو باید سیال روان و صیقلی مانند باشد مانند آب یا یک جوی کوچک. به هیچ وجه نباید ترمولو را سنگین و با نت های گسسته از یکدیگر اجرا کرد.

جولیان بريم  یکی از بزرگترین استادان گیتار در قرن بیستم در مقاله ای تحت عنوان " چگونه نوشتن برای گیتار" از ترمولو به عنوان یک تکنیک لذت بخش در گیتار نام می برد. او می گوید این تکنیک باید صرف جویانه  در قطعات بکار برده شود و به آهنگ سازان توصیه می کند که در به کار بردن این تکنیک حد و مرز قرار دهند تا آثاری همچون سونات ، سویت یا کنسرتو که ترمولو می تواند در بافت آنها تنوع ایجاد نماید گسترش پیدا کنند.

بسیاری از آهنگ سازان گیتار همچون پونسه، کاستلنووو- تدسکو، توروبا، رودریگو، تانسمان و باریوس(Ponce, Castelnuovo-Tedesco, Torroba, Rodrigo, Tansman, and Barrios) در آثار خویش از تکنیک ترمولو استفاده کردند.

این تکنیک یکی از شاعرانه ترین تکنیک های گیتار است که هنگام اجرای آن در بازی از قطعات گوش شنونده را شیفته خود می کند.