مهرانه مهين‌ترابي چهره آشنايي براي تماشاگران تلويزيوني است. مردم خاطرات خوبي از سريال‌هاي «همسران» و «خانه سبز» دارند كه مهين‌ترابي يك از بازيگران ثابت اين سريال‌ها بود

هفته گذشته پخش سريال «همه بچه‌هاي من» به كارگرداني مرضيه برومند به پايان رسيد. مهرانه مهين‌ترابي شخصيت اصلي اين سريال (پوراندخت) بود. تمامي داستان‌هاي اين مجموعه در خانه او اتفاق مي‌افتاد و پوراندخت نقطه اتكاي ديگر شخصيت‌ها و ماجراهاي اين سريال بود. مهين‌ترابي در اين سريال از بازي هميشگي‌همراه با اقتدار و غرور زنانه‌اش فاصله گرف

قبل از بازي در «همه بچه‌هاي من» كمتر با خانم برومند همكاري داشتيد. چطور در جريان اين سريال قرار گرفتيد و بازي در اين نقش چطور به شما پيشنهاد شد؟

قبل از «همه بچه‌هاي من» در يك قسمت از «كتابخانه هدهد» بازي كرده بودم و همكاري من و خانم برومند تنها در همان سريال اتفاق افتاده بود با اين حال خيلي دوست داشتم باز هم فرصتي براي بازي در سريال‌هاي ايشان برايم پيش بيايد. زماني كه بازي در «همه بچه‌هاي من» را به من پيشنهاد دادند مشغول بازي در سريال ديگري بودم و نمي‌توانستم در اين مجموعه بازي كنم اما پس از مدتي شرايطي پيش آمد كه توانستم دو كار را با هم برنامه‌ريزي كنم. خانم برومند هم قبول كردند و در نتيجه كارها با هم هماهنگ شد. تقريبا در 20 روز اول تصويربرداري «همه بچه‌هاي من» در سريال «مامور بدرقه» هم بازي مي‌كردم. اما پس از گذشت اين مدت تنها در «همه بچه‌هاي من» حضور داشتم.

پيش از شما، اين نقش به بازيگر ديگري هم پيشنهاد شده بود؟

قبل از من خانم برومند كانديداي ديگري براي ايفاي اين نقش داشتند. فكر مي‌كنم، قرار بود خانم گردآفريد مفيد اين نقش را بازي كنند اما پس از مدتي خانم برومند با ايشان به نتيجه نرسيدند و بازي در نقش پوراندخت را به من پيشنهاد دادند. به هر حال انتخاب اول ايشان خانم مفيد بود اما نشد كه ايشان در اين سريال بازي كنند.

براي پذيرفتن اين نقش چند قسمت از فيلمنامه را خوانديد؟

فيلمنامه 20 قسمت از سريال آماده شده بود كه آن را به من دادند. فرصت نكردم تمامي 20 قسمت را بخوانم اما همان 5، 6 قسمت اول آنقدر خوب نوشته شد و جذاب بود كه نظرم را حسابي جلب كرد و همان زمان علاقه‌مند شدم در اين كار بازي كنم. متن‌ها بسيار دوست‌داشتني بود و به اعتقاد من خيلي خوب هم نوشته شده بود. حضور در كنار خانم برومند هم هميشه براي من جذاب بود. به تمامي اين دلايل تنها با خواندن 5، 6 قسمت اول جواب مثبت دادم.

براي رسيدن به شخصيت چقدر با خانم برومند مشورت كرديد و طراحي خودتان از پوراندخت چه بود؟

حال‌و‌هوا و فضاي كار با خواندن فيلمنامه دستم آمده بود. نظرم را راجع به اين شخصيت با خانم برومند در ميان گذاشتم و خطوط اوليه اين شخصيت را با هم ترسيم كرديم و به توافق كلي رسيديم. در ادامه كار خانم برومند به جزئيات بيشتر مي‌پرداختند و كم‌كم اين نقش به طوركامل شكل گرفت.
فكر مي‌كنيد، چرا خانم برومند اين نقش را به شما پيشنهاد دادند و صبر كردند تا بتوانيد در اين سريال بازي كنيد؟

شايد چون بازيگري در اين سن و سال كمتر داريم، اين نقش را به من پيشنهاد دادند به هر حال اين شخصيت رنج سني خاصي داشت و بايد بازيگري اين نقش را ايفا مي‌كرد كه در همين سن باشد. بازيگران زني كه در اين سن باشند كمتر در تلويزيون و سينما داريم. خانم گردآفريد مفيد هم كه از ابتدا مدنظر خانم برومند بودند در همين سن و سال هستند.

كار در چنين سريالي كه پخش روزانه خواهد داشت، شرايط خاصي طلب مي‌كند و سختي‌هايي به همراه دارد. «همه بچه‌هاي من» تجربه خوبي بود؟

در سريال «نرگس» هم تقريبا با همين شرايط كار كرديم اما از ابتدا قرار نبود آن سريال هر شب پخش شود اما براي اولين بار بود كه در سريال بلند كه در همه قسمت‌هاي آن حضور داشتم. بازي مي‌كردم. از طرف ديگر در باكس خانواده هم تا به حال به عنوان بازيگر حضور نداشتم. روي هم رفته تجربه بدي نبود اما ساعت پخش مجموعه را دوست نداشتم و اميدوار بودم اين سريال در ساعت بهتري پخش شود اما متاسفانه اين اتاق نيفتاد. با اين حال فكر مي‌كنم در همين ساعت بد هم سريال ديده شد و مردم از آن خوششان آمد و ارتباط خوبي با آن برقرار كردند.

شما بازيگر ثابت اين سريال بوديد و در تمامي قسمت‌ها هم حضور داشتيد. كار در چنين شرايطي سخت است و فشار زيادي روي بازيگر وجود دارد. چطور با آن كنار آمديد؟

كمتر پلاني بود كه در آن حضور نداشتم. فكر مي‌كنم به تعداد انگشتان دست سكانس‌هايي بدون حضور من ضبط شد. براي من خيلي سخت بود و فشار كار بسيار زياد بود اما تجربه خيلي خوبي را پشت سرگذاشتم. خانم برومند خصوصيات خاصي دارند. دقت زيادي در كار دارند و مقداري هم سختگير هستند اما تمامي اينها به نفع كار و بازيگر تمام مي‌شود ممكن است در طول كار كمي به بازيگر فشار بيايد اما در پايان همه مي‌بينند كه نتيجه بسيار خوب از آب درآمده است.

به اعتقاد شما چرا شخصيت پوراندخت و ديگران آنقدر براي مردم ملموس و پذيرفتني بود و همه توانستند با آنها به خوبي ارتباط برقرار كنند؟
فكر مي‌كنم اين شخصيت آنقدر واقعي نوشته شده بود كه بسياري از تماشاگران نقاط مشترك زيادي را با او پيدا مي‌كردند. در اطراف همگي ما آدم‌هايي هستند كه نقاط مشترك پوراندخت و ديگر شخصيت‌هاي اين سريال را دارند. درگيري‌هاي خانوادگي، ارتباط با همسايگان، احساس آدم‌ها نسبت به زندگي و ديگران و... در همه خانواده‌ها وجود دارد. وقتي اين سريال پخش مي‌شد، گاهي اوقات حس نوستالژيك در بعضي‌ها زنده مي‌شد و خودشان را در قالب شخصيت‌هاي اين مجموعه پيدا مي‌كردند. به همين دليل بود كه همه توانستند ارتباط خوبي با داستان‌ها و شخصيت‌هاي «همه بچه‌هاي من» برقرار كنند.

هميشه در ايفاي نقش‌هايي كه برعهده شما گذاشته مي‌شود، نوعي اقتدار و جذبه خاصي داشتيد كه در اين سريال به طور كامل از آن فاصله گرفتيد و بازي شما جنس ديگري دارد، چطور اين اتفاق افتاد؟

شايد به اين دليل كه پارتنر مشخص نداشتم يا اينكه بازيگر مردي مقابل من حضور نداشت و كلنجار با شخصيت ديگري نداشتم. پوراندخت بيشتر مثل يك راوي، دوست و غمخوار ديگران بود. در واقع مجبور بودم در كنار هر يك از شخصيت‌هاي اين مجموعه حضور داشته باشم و به نوعي مهربانانه مشكلات آنان را حل و فصل كنم. پارتنري هم در مقابل من حضور نداشت كه همسن من باشد و با آن چالش و درگيري داشته باشم. حتي با خواهر بزرگ‌ترم هم مهربانانه و حكيمانه مسائل را حل مي‌كردم.

ارتباط با بچه‌هاي كوچك كه در بيشتر قسمت‌ها حضور داشتند، كار را سخت‌تر نمي‌كرد؟

تعامل با بچه‌هاي كوچك كمي سخت است و صبوري بيشتري مي‌خواهد تا به نتيجه مطلوب برسيم. خانم برومند صبوري فوق‌العاده‌اي در ارتباط با بچه‌ها دارند. آنقدر به آنها مي‌رسيد و توجه و مهرباني مي‌كرد تا در نهايت مي‌توانست نتيجه دلخواهش را بگيرد. رفتار ايشان واقعا باعث تعجب ما مي‌شد. با اينكه ايشان سختگير هستند اما رفتار بسيار خوبي با بچه‌ها داشتند.

فضاي دوستانه پشت صحنه چقدر در رسيدن به نتيجه مطلوب و ارتباط خوب و درست با بچه‌ها موثر بود. فكر مي‌كنم فضاي خيلي خوبي پشت صحنه وجود داشته است.

خدا را شكر همه با هم رابطه خيلي دوستانه‌اي داشتند و كمك بسياري به همديگر مي‌كردند. نقش دوستان و همكاران را در بالا بردن كيفيت كار نمي‌توان ناديده گرفت. همه با تمام توان كار مي‌كردند. هميشه دوست داشتم با خانم لاچيني كار كنم. آنقدر ايشان مسلط به كارشان بودند و در اين سن و سال ديالوگ‌ها را آنقدر خوب حفظ مي‌كردند كه همه لذت مي‌بردند و حتي گاهي اوقات برايشان اسفند دود مي‌كرديم. محيط بسيار دوستانه ‌بود و خاطره خوبي از اين سريال به جاي ماند.

به‌عنوان بازيگر «همه بچه‌هاي من» فكر مي‌كنيد، علت تمايز آثار خانم برومند با ديگران و ملموس بودن بيش از حد آن براي تماشاگر چيست؟
هميشه طرفدار پرو پاقرص كارهاي خانم برومند بودم و آثار ايشان جذابيت عجيبي براي من داشت اما سريال‌هاي ايشان فرق عمده‌اي با ديگر مجموعه‌هاي تلويزيوني دارد كه علت آن را قبل از همكاري با ايشان نمي‌فهميدم. كارهاي خانم برومند خيلي رئال است براي اينكه به جزئيات بسيار دقت مي‌كنند. شايد اين جزئيات به نظر خيلي از كارگردانان پيش پا افتاده بيايد اما خانم برومند روي همين‌ها دقت زيادي مي‌كنند. بسياري فكر مي‌كنند، جزئيات مهم نيست اما هم اين جزئيات با هم جمع مي‌شود و در نهايت كار را متمايز مي‌كند. اصولا آدم وسواسي هستم و همه افرادي كه با من كار مي‌كنند مي‌دانند راكورد حسي را خيلي رعايت مي‌كنم و اعتقاد دارم، روند كار بايد يكپارچه و طبيعي باشد اما خانم برومند خيلي بيشتر از من روي اين موضوع حساسيت داشتند. براي يك كارگردان اين حساسيت حسن بزرگي است. در بسياري از سريال‌ها آنقدر كارگردان‌ها بي‌دقتي‌هاي عجيب و غريب دارند كه از همان ابتدا ذوق و هيجان بازيگر از او گرفته مي‌شود. آنقدر كار سرسري گرفته مي‌شود كه ذوق بازيگر كور مي‌شود اما خانم برومند مطلقا اينطور كار نمي‌كنند به شدت روي گريم، لباس، طراحي صحنه و... حساس هستند در حالي كه اين موضوعات براي بسياري از كارگردانان مهم نيست و اصلا به آن دقت نمي‌كنند. خانم برومند حتي روي لحن و موسيقي صدا و كلام بازيگران و به لحاظ ادبي و دستوري روي ديالوگ‌ها حساسيت دارند. ايشان درباره يك كلمه هم كوتاه نمي‌آيند و حتي اگر به 30 تا 40 برداشت هم برسيم باز هم از آن چيزي كه مدنظرشان است، صرفنظر نمي‌كنند. آنقدر حوصله مي‌كنند تا آن اتفاقي كه بايد بيفتد. اگر برداشت به دلشان ننشيند و نظرشان كاملا تامين نشود، آرام نمي‌گيرند. به تمامي اين دلايل فكر مي‌كنم، كار با ايشان فرصت خوبي براي يك بازيگر است و خوشحالم كه اين فرصت براي من به وجود آمد.

كار در فضاي محدود آپارتمان با حضور دو دوربين و جابه‌جايي بسيار آنها براي بازيگران مشكلي ايجاد نمي‌كرد؟

شايد جالب باشد بدانيد براي اولين‌بار بود، خانم برومند با دو دوربين كار مي‌كردند و برايشان كمي هم سخت بود كه يك نفر در اتاق رژي تصاوير را كنترل كند. در اوايل كار خانم برومند كمي با اين شكل كار كردن به سختي كنار آمدند اما به نظر من نتيجه بسيار فوق‌العاده بود. با وجود اينكه براي اولين‌بار با اين روش كار مي‌كردند اما در همين وضعيت هم اجازه نمي‌دادند نماها و شات‌هاي مختلف زياد تكرار ‌شود و نماهاي تكراري كمتر داشتيم. هر بار جاي تازه‌اي را براي دوربين در نظر مي‌گرفتند تا شات‌ها تكراري نشود.

خانم برومند در مصاحبه‌‌شان گفتند حاضر نيستند دوباره ساخت چنين سريالي را تجربه كنند و از نوع برخورد مسوولان با اين مجموعه ناراضي بودند، شما چه نظري در اين رابطه داريد؟

واقعا باعث تاسف است براي كاري كه يك كارگردان دو سال وقت گذاشته و از ابتدا روي فيلمنامه نظارت كرده و پيش توليد و توليد سختي را گذرانده، ارزش قائل نمي‌شوند. خانم برومند از ابتداي شكل‌گيري فيلمنامه روي همه چيز نظارت داشتند و با همه سرو كله مي‌زند. كار با بازيگران و ديگر عوامل از يك طرف و پس از فيلمبرداري ارتباط با تدوينگر و ديگران از طرف ديگر باعث شد، خانم برومند عملا دو سال براي اين پروژه وقت بگذارند در پايان از مبلغي كه به‌عنوان كارگردان و تهيه‌كننده، براي ايشان ماند، حيرت كردم. حتي اعتراض كردم كه اصلا چرا اين كار را قبول كرديد. چرا نبايد در تلويزيون بين كارگرداني مثل خانم برومند با اين سابقه كاري و كارگرداني كه تازه از راه رسيده است، تفاوتي قائل شوند؟ اين عادت و رسم بد بايد از تلويزيون حذف شود. بايد كيفيت و ارزش‌هاي كار را در نظر بگيرند. نبايد قرار بر اين باشد كه هر كس از كيفيت كار بزند و سرسري كار كند، دستمزد بيشتري در پايان داشته باشد. مسوولان بايد بنا را بر اين بگذارند كه به نسبت كيفيت كار،‌هزينه بيشتري صرف كنند. چرا بايد كسي كه با دقت و وسواس كار مي‌كند، ناديده گرفته شود. براي تمامي بازيگران لباس دوخته شده بود و صحنه به دقت آماده مي‌شد خانم برومند هزار جور زحمت كشيدند اما مقدار پولي كه برايش باقي مانده يك سوم دستمزد من هم نبود. اين نوع رفتار مسوولان تلويزيون با كارگردانان به همه ياد مي‌دهد كه از كيفيت كار كم كنند و شايسته‌سالاري از بين مي‌رود.

با تمامي اين سختي‌ها و مشكلات باز هم حاضريد، بازي در چنين مجموعه‌اي را بپذيريد؟

سختي كار براي من مهم نيست. بايد از كار لذت ببرم كه خوشبختانه از بازي در «همه بچه‌هاي من» لذت زيادي بردم. شايد در آينده در سريالي كه به مدت 20 دقيقه و هر روز در اين باكس پخش شود، بازي نكنم. چون فكر مي‌كنم زحمات همه در چنين شرايطي از بين مي‌رود. هيچ‌وقت سختي كار برايم مهم نبوده و كيفيت كار اهميت بيشتري براي من داشته است.