با توجه به درخواست تعداد زیادی از بازدید کنندگان سایت مبنی بر ارائه مقالاتی در مورد موسیقی مدرن بر روی گیتار کلاسیک، این بار به سراغ قطعه بسیار زیبا و محبوب " کلایر د لونه " یا به زبان فارسی " مهتاب " اثر آهنگساز فرانسوی کلادیو دبوسی نوشته شده برای ارکستر و تنظیم شده وی با شاخه امپرسیونیست در موسیقی مدرن نیز آشنا شویم.

قبل از ارائه مقاله به خوانندگان این مقاله توصیه می شود که به قطعه زیبای  " کلایر د لونه " با
دو نوازی جولیان بریم و جان ویلیامز را دانلود کرده و با دقت به آن گوش دهند.
قسمت کوتاهی از کلیپ صوتی این قطعه ( با برنامه ریل پلیر قابل اجرا می باشد) .

براي ديدن اين كليپ اينجا را كليك كنيد

 ویدئو کلیپ کامل این قطعه در سایت یوتوب برای مخاطبین خارج از کشور.
http://www.youtube.com/watch?v=T1i_2HYmJkA

امپرسیونیسم در موسیقی مدرن چه مفهومی دارد؟

رهبر ارکستر و آهنگساز فرانسوی پیره بولیز گفته است: "موسیقی مدرن با بعد از ظهر یک دیو" اثر دبوسی از خواب بر خواسته است." این اثر اولین قطعه مهم دبوسی ساخته شده به سال 1894، به سبکی است که امپرسیونیسم نامیده می شود.

اصطلاحی که از سبک نقاشی گروهی از هنرمندان فرانسوی که به امپرسیونیست ها معروفند گرفته شده است. این هنرمندان به جای این که نقاشی خود را به گونه ای ترسیم کنند که واقعی همانند یک عکس به نظر برسد قصد داشتند صرفاً برداشتی از واقعیت را ارائه کنند، مانند آن چه چشم در یک نگاه دریافت می کند:

برداشتی که مبتنی بر طرحی کلی و مبهم و بازی نور و حرکات است. در زیر چند تصویر از این سبک را در نقاشی را مشاهده می کنیم:

دبوسی در آن زمان قصد داشت با موسیقی خود از سبک سنگین رمانتیک آلمانی فاصله بگیرد. تمهیداتی که او با استفاده از آنها این کار را انجام داد قابل مقایسه با تکنیک های نقاشان امپرسیونیست بود. به همان نحو که آنها با نور و رنگ برخورد می کردند، او نیز با هارمونی و رنگ های صوتی ساز برخورد می کرد. او آکوردها را برای جلوه های رنگی بیانگرشان به کار می گرفت و به غریزه موسیقی خود و نه قوانین هارمونی متکی بود. بنابراین آکوردهای نا مطبوع در آکوردهای نامطبوع تر حل می شدند یا آکورد های مشابه( غالباً آکوردهای نهم و سیزدهم) در جریان های آکوردی با حرکت موازی پیش می رفتند. این ترفند، جلوه مبهم، سیال و تغییر یابنده به موسیقی می بخشد که با استفاده از گام های نا متعارف تشدید می شوند:

 گام های مدال، گام پنج نتی  پنتاتونیک و یا گام تمام پرده که با 6 نوتی که هر کدام یک پرده با دیگری فاصله دارند بنا شده است. دبوسی در قطعات ارکستری خود ترکیب های نوینی از     رنگ های  صوتی، ریتم های سیال، بافت های روشن و درخشان و جلوه های جدیدی از نور و سایه ارائه می دهند و ضمن پرهیز از تار های واضح و مشخص، به جای جایگزین کردن پیشنهاد   می کند. برخی از برترین آثار او در سبک امپرسیونیست عبارتند از: بعد از ظهر یک دیو، تصویر نوکتورن ها و دریا.