شکل نهایی Polonaise برای نخستین بار در اواخر قرن ۱۶ ام تحت عنوان Polaca در اروپا شکل گرفت.این رقص در کشور فرانسه Polonaise نامیده شد که البته فرهنگ کشور لهستان را به تصویر می‌کشید.گرچه ریشهٔ Polonaise متعلق به کشور لهستان می‌باشد اما طی سالهای اولیه پیدایش آن صد‌ها Polonaise دیگر توسط آهنگسازانی غیر لهستانی نوشته شدند.

  Polonaise  دارای کارکتری رسمیست که در گروه موسیقی سازی قرار می‌گیرد.جملات آن مضربی از ۴ میزان بوده ومانند Minue فاقد آنکروزا ( ضرب بالا) می‌باشد.Polonaise در کشور لهستان با متر ۲ ضربی و در کشور آلمان با متر ۳ ضربی اجرا میشود.

گیتار در اواخر قرن ۱۸ ام و اوایل قرن ۱۹‌ام میلادی :

گیتار باروک با عمری نزدیک به ۲۰۰ سال تا سال‌های پایانی قرن ۱۸ ام زنده ماند تا اینکه سرانجام جای خود را به گیتار  ۶ سیم  داد که البته با گیتار ۶ سیمی که ما امروز میشناسیم تفاوت فاحشی داشت و آن عبارت بود از دوبل بودن سیم‌های آن.در اواخر قرن ۱۸ام گیتار  باروک ( گیتار اسپانیایی یا  ۵ سیم جفت ) جای خود را به گیتاری داد که دارای ۶ سیم جفت بود.این گیتار که بعده‌ها گیتار کلاسیک رومانتیک نام گرفت عمر بسیار کوتاهی داشت طوری که در اوایل قرن ۱۹ ام جای خود را به گیتار رومانتیک یا  ۶ سیم  تک داد.لازم به ذکر است نخستین کتاب متعلق به  گیتار ۶ سیم جفت در سال ۱۷۸۵ منتشر شد. دوران کلاسیک ( ۱۷۵۰-۱۸۱۰) مصادف با پیدایش انواع مختلف گیتار نظیر "گیتار لیرا " و "گیتار آرپا " و همینطور پیدایش مراکز مهم آموزش گیتار در مناطق آندلوسیا،کاتالونیا و کاستیانا در اسپانیا نیز بود.در این دوره آهنگساز معروف لویجی بوکرینی گیتار را در برخی‌ از کینتت‌های خود به کار گرفت.در اوایل قرن ۱۹ ام گیتار ۶ سیم جفت جای خود را به گیتار ۶ سیم تک سپرد و نام آن به گیتار رومانتیک تغییر یافت.دوران رومانتیک مصادف با ظهور ویرتوز‌ها ( نوازنداگان با تکنیک بسیار بالا ) نه تنها در عرصه گیتار بلکه در دیگر ساز‌ها نیز بود.پیانیست‌هایی‌ نظیر فرانتزلیست و ویولونیست افسانه ای نیکولو پاگانینی که از دید بسیاری از موسیقیدانان به عنوان برجسته‌ترین نوازندهٔ ویولن در تاریخ موسیقی شناخته میشود.

در این دوران پاگانینی علاوه بر خلق آثاری جذاب برای ویولن آثار زیادی را نیز برای گیتار نوشت که امروزه سنات‌های او برای گیتار و ویولن به کرات توسط نوازنداگان مختلف اجرا میشوند.گیتار رومانتیک تغییرات زیادی را نسبت به گیتار باروک به خود دید طوری که دیاپازون آن ( محل انگشت گذاری سیم ها ) برآمده شد و از بدنهٔ جعبه صدای گیتار شکلی‌ مجزا پیدا کرد.گوشی های آن ( برای کوک سیم‌ها ) بر خلاف گیتار باروک دیگر نه از جنس چوب بلکه از آلیاژ‌های دیگر بود.در این دوره آگوادو برای نخستین بار سوراخ‌هایی‌ را در قسمت خرک گیتار اضافه کرد که سیم‌ها از داخل آن رد و به آن وصل می‌شد.همچنین گیرهٔ سفید رنگی‌ به شکل مایل به خرک گیتار اضافه شد.گیتار رومانتیک دارای ابعادی کوچکتر نسبت به گیتار امروزی است طوری که فاصلهٔ بین باره های آن کمتر از گیتار در قرن ۲۱ ام و نوازندگی با آن کمی‌ متفاوت است.از نوازندگانی که امروزه از گیتار رومانتیک در اجرا هایشان استفاده میکنند می‌توان به نوازندهٔ اسپانیایی ریکاردو گاین اشاره نمود.

قرن ۱۹ ام مصادف با پیدایش چهره‌های به یادماندنی در تاریخ گیتار بود که از جمله مهمترین آنها می‌توان به  سور و آگوادو اشاره نمود که در مقالات آتی نگاهی‌ مفصل خواهم داشت به آثار و فعالیّت‌های ایشان.