درباره خودش می‌گوید عقابی‌ست که حاضر است سالی فقط یک خرگوش بخورد، اما عقاب بماند و مثل کلاغ برای گذران زندگی هر غذایی را نخورد. خراج عقاب‌بودنش را هم می‌دهد. او تنهاست و تنهایی‌اش را هم دوست دارد. شاید هم این تنهایی بهانه‌ای برای حسی‌ترشدن موسیقی‌اش است.
رضا صادقی در سومین آلبوم مجازش باز هم نقطه ضعف احساسی مخاطبانش را نشانه رفته است. این‌بار او از «مشکی رنگ عشقه» و «وایسا دنیا» به «آغوش خدا» رسیده است و مخاطبانش را با کلام و لحن مداحی و تهییج‌کننده‌اش با فضاهای رمانتیک، آرام و حسی درگیر می‌کند. او هم‌چنین در كنار آلبومش اولین خواننده‌ای است كه چند فیلم مستند درباره‌اش ساخته شده است. فیلمی كه در آن رضا صادقی دیگری به مخاطبانش معرفی شده و او را در كاراكتر دیگری كه تا به امروز دیده نشده، نشان داده است. مستند «رمز شب» شامل بخش‌هایی مثل گفت‌وگویی متفاوت با او در اوج خستگی‌اش،مداحی و عزاداری‌اش در ایام محرم در بندر عباس، گوشه‌ای از پشت صحنه‌های كنسرت‌هایش و... به‌نمایش در خواهد آمد. خبر خوش برای طرفداران رضا صادقی این‌كه قسمت دوم مستند او با نام «جعبه سیاه» هم آماده شده و به‌زودی در بازار پخش خواهد شد. كارهایی كه تماما زیر نظر شركت «ایران‌گام» انجام شده است.

دموی آلبوم
«يکی بود، يکی نبود» در ابتدا 16 قطعه داشت، ولی رضا صادقی دو قطعه‌اش را تا امروز حذف کرده. او می‌خواهد آلبومش را دوباره غربال کند و تعداد قطعات آن را به 12 یا 13 قطعه برساند. فضای کلی آلبوم در ادامه آلبوم‌های قبلی‌اش است و فقط بار عرفانی ترانه‌هایش پررنگ‌تر شده‌اند. دکتر چراغعلی، مهران خالصی، علی ثابت، ایمان حجت و... هم در این آلبوم با او هم‌کاری داشته‌اند. «یکی بود، یکی نبود» در مجموع کاری قوی‌تر به نسبت آلبوم‌های گذشته اوست.

برگ برنده
در فضای ریتمیک و ترنس این روزها، ملودی‌های حسی و عاشقانه خیلی می‌چسبند...

کاندیدای بهترین‌شدن
قطعات «آغوش خدا» و «می‌خوام تورو». وقتی در یک جمع چندنفری، همه روی این دو قطعه اتفاق‌نظر دارند، لابد درست است دیگر.